Marcel neemt digitale drempels weg
“De digitale wereld gaat niet weg. En zolang mensen verdwalen, blijf ik gids”
Na bijna 38 jaar in de dynamische wereld van IT-projectmanagement bij een bank, kwam Marcel Israël (63) door reorganisatie thuis te zitten. De tijd die hij nu over had wilde hij graag zinvol invullen, terwijl ook de gezondheid van zijn ouders achteruitging. Anderhalf jaar was hij mantelzorger, tot hun overlijden vorig jaar. “Ik zocht bewust naar afwisseling,” vertelt hij. Via een vriend rolde hij de bibliotheek in.
Wat begon met een maandje meelopen, werd een vaste rol als digicoach bij Bibliotheek Velsen. “Ik ben van nature een mensenmens. Hier kan ik mijn kennis en ervaring inzetten, zonder prestatiedruk. Dat geeft energie.”
Wegwijzer in het digitale doolhof
Elke vrijdagmiddag organiseert Marcel met collega’s een gratis inloopuur in de Bibliotheek Velserbroek. Bezoekers kunnen bij het Digitaal Informatiepunt langskomen met al hun digitale vragen, van smartphone, laptop tot e-reader. “Veel mensen worstelen met OV-chipkaarten, bankapps of medische dossiers. Soms is de oplossing simpel: een stickertje dat nog op een printercartridge zit. Andere keren is het complexer, zoals het koppelen van DigiD aan een ziekenhuisportaal. Wat ze gemeen hebben, is de frustratie en de gedachte dat ze ‘te dom’ zijn. Dat haal ik er meteen uit: er bestaan geen domme vragen.”
Zelf doen geeft vertrouwen
Marcel ziet zichzelf als een gids. “Ik neem het niet uit handen, tenzij het echt niet anders kan. Mensen moeten het zelf ervaren, anders durven ze thuis niets meer. Soms zie je iemand van 80 binnenkomen met trillende handen en drie maanden later doet diegene aan internetbankieren en kan betalen met de telefoon. Dan denk ik: ja, hier doe ik het voor.”
Zijn aanpak is geduldig en laagdrempelig. “De klant blijft aan het stuur. Ik leg uit, laat oefenen en herhaal. Soms is een detail genoeg: een verkeerd teken in een wachtwoord, of een apparaat dat niet geschikt is. Maar er is altijd een weg vooruit.”
“Ik neem het niet uit handen, tenzij het echt niet anders kan. Mensen moeten het zelf ervaren, anders durven ze thuis niets meer. Soms zie jeiemand van 80 binnenkomen met trillende handen en drie maanden later doet diegene aan internetbankieren en kan betalen met de telefoon. Dan denk ik: ja, hier doe ik het voor.”
Van Tikkie tot TikTok
De vragen die langskomen zijn soms praktisch, soms verrassend. “Een dame van 85 wilde Instagram. Dat hebben we geregeld en ze straalde. Soms hoor ik dingen die ik liever niet weet, zoals medische dossiers. Dan verwijs ik terug naar de arts. Maar vaak brengt het ook humor. Mijn vader haalde Tikkie en TikTok altijd door elkaar en die verwarring zie ik hier ook. Daar kunnen we samen vaak smakelijk om lachen.”
Meer dan techniek
Toch draait het werk niet alleen om knopjes en instellingen. Angst voor fraude en online oplichting speelt vaak mee. “Mensen kopen drie antiviruspakketten, omdat ze bang zijn. Wij leggen uit dat dat niet nodig is en geven tips om veilig te blijven. Het gaat om vertrouwen, in jezelf én in de digitale wereld.” De bibliotheek vervult daarin een unieke rol, benadrukt Marcel. “Bedrijven verschuilen zich achter callcenters en ingewikkelde systemen. In de bibliotheek krijg je echte aandacht. Een veilige plek waar je mag zeggen: ik snap het niet. En waar je met een opgelucht gezicht de deur weer uitgaat.”
Voldoening in kleine stappen
Voor Marcel zelf brengt het werk minstens zoveel. “Ik leer mensen in de regio kennen, ik gebruik mijn kennis op een ontspannen manier en ik zie direct resultaat. Dat is de voldoening. Het werk is kosteloos, maar de waardering is onbetaalbaar.” En hoe ziet hij de toekomst? Lachend: “Ik verwacht dat vragen over AI snel onze kant op komen. Ik experimenteer er zelf mee, maar bezoekers hebben die stap nog niet gezet. Tot die tijd help ik graag bij DigiD, printers en wachtwoorden. Want één ding is zeker: de digitale wereld gaat niet weg. En zolang mensen verdwalen, blijf ik gids.”