Blog Judith

Judith zit te lezen in de Bibliotheek

Bibliotheekadviseur Judith schrijft elke maand met veel plezier haar maandelijkse blog. Op dit moment moeten wij haar blogs even missen vanwege haar zwangerschapsverlof.

Voor nu delen we daarom graag het verhaal van Harold Suyk, winnaar van de Boekenweek schrijfwedstrijd. In het thema Moeder de vrouw vroegen wij naar de mooiste verhalen over moeders. Uit de inspirerende en vaak ontroerende inzendingen was het moeilijk een keuze te maken. Uiteindelijk heeft Harold Suyk gewonnen met zijn prachtige verhaal.

Appeltaart met slagroom
Een twijfelachtige voorjaarszon prikt net door het wolkendek heen als ik mijn auto aan de overkant van het verzorgingshuis parkeer. Het is een mooie dag om mijn moeder straks het park mee in te nemen.
In de huiskamer vind ik haar aan een spelletje pim-pam-pet. De begeleidster vraagt om een vogel met een v. Nog voordat ik mijn moeder gedag kan zeggen, hoor ik haar ‘vreemde vogel’ roepen. Ik hou van haar humor en ben blij dat ze deze nog altijd niet kwijt is. 

‘Kom mam, ga je mee, gaan we een eindje lopen,’ zeg ik nadat ik haar een zoen op haar wang heb gegeven.
Haar ogen glinsteren als ze ziet dat ik het ben. Gelukkig herkent ze me nog steeds. ‘Je bedoelt dat jij gaat lopen terwijl je mij duwt?’
Ik grinnik. Zo gek is ze nog helemaal niet. Uit de geparkeerde hulpmiddelen voor de vensterbank zoek ik haar rolstoel. ‘Kom je mee? Het is zalig buiten, misschien zit er zelfs een terrasje in.’

Buiten voel ik de zon door zijn broek heen. Zwijgend duw ik mijn moeder door het park. Ik ben niet zo sterk in prietpraat en de wereldsituatie besprak ik toch al nooit met haar. Behalve de ontluikende gele en paarse krokussen in het gras is er verder nog weinig kleur. Het is rustig in het park.
‘Zie je mam, het terras zit al bijna vol. Zin in koffie met appelgebak?’ vraag ik als we het park uitkomen.
Het is alsof ze wakker schrikt. Ze had met haar ogen dicht van de zon genoten. ‘Een taartje, dat is lang geleden.’

Als ik mijn moeder het terras opduw, herkent ze de mensen die aan het eerste tafeltje zitten. Ze vraagt hoe het met ze gaat en of hun dochter nog steeds studeert. Omdat het terras vrij snel volloopt en ik zeker van een plaats wil zijn, laat ik haar in de rolstoel achter en ga aan het laatste vrije tafeltje zitten. Mijn moeder haal ik zo wel op.

Ik bestel koffie met appeltaart, met voor één dubbel slagroom en zie dan dat de kennis haar naar me toe rijdt. De man zegt moeder vriendelijk gedag en ik krijg een knikje. ‘Ik heb de appeltaart met dubbel slagroom voor je besteld. Heb je er zin in?’ Mijn moeder knikt. ‘Ja, lekker veel slagroom. Kan er ook een toef in mijn koffie.’
‘Wie waren dat?’ Ik wijs met mijn hoofd naar het stel op de hoek. ‘Wie?’ vraagt moeder. ‘Die mensen met wie je net een gesprek had.’

Moeder kijkt me aan alsof ik gek geworden ben. ‘Die mensen daar op de hoek? Die ken ik helemaal niet. Waarom zou ik met ze praten?’
‘Maar je…’ Ik slik de rest van mijn zin in. ‘Natuurlijk ken je ze niet. Waarvan zou je ze moeten kennen?’
De ober redt de situatie als hij de bestelling voor ons op tafel zet. Moeder schept direct een grote klodder slagroom van haar schotel en laat deze tevreden bovenop haar koffie drijven.

Januari 2019 - Goede voornemens

De beste wensen voor 2019!
Dé standaardvraag die altijd gesteld wordt in deze periode is ‘heb je nog goede voornemens?’. Mijn standaardantwoord daarop is ‘nee’. Tot dit jaar. Ik verwacht binnenkort mijn tweede kindje. Cliché maar waar, maar mijn goede voornemen is om dit tweede spruitje gezond op de wereld te zetten.

Nationale Voorleesdagen
Over een paar weken ga ik met verlof. Maar eerst nog de Nationale Voorleesdagen van 23 januari tot en met 2 februari. Bij veel bibliotheken, kinderdagverblijven, peuterspeelzalen en kleuterklassen zal er weer volop worden voorgelezen aan kinderen tussen 0 en 6 jaar onder het genot van een ontbijtje. Dit jaar staat het prentenboek van het jaar ‘Een huis voor Harry’ centraal. Harry is een kat die bijna altijd binnen zit. Vlinder Vera nodigt Harry uit om buiten verstoppertje te komen spelen. Dat wil Harry wel. Maar Harry raakt Vera kwijt, en daarmee ook de weg naar huis. Harry beleeft van alles op zijn zoektocht naar huis. Bij ons in de bibliotheek kunnen de kinderen deze avonturen terugzien tijdens de poppenkastvoorstelling van poppentheater Poppengrollen op woensdag 23 januari (IJmuiden) en vrijdag 25 januari (Velserbroek). Ik verheug me er al op en ik neem mijn kleine meisje gezellig mee.

Verlof
En daarna is het toch echt even ‘klaar’ met de bibliotheek en stort ik me volop op de voorbereidingen voor de komst van ukkie twee. Ik heb al een stapel boeken en dvd’s in gedachten die ik in de eerste weken wil lezen en zien. Of het er echt van komt met nog een peuterpuberdochter in huis is maar de vraag. Gelukkig heb ik sinds kort de Wise-app gedownload op mijn telefoon en kan ik heel gemakkelijk weer mijn boeken verlengen. Even uitstel…

Ik verheug me op mijn verlof, maar ik zal de bieb ook wel missen. De geintjes en grapjes met de collega’s, het contact met de klanten en het lekker neuzen in de nieuwe boeken die we wekelijks binnen krijgen. Voor dat laatste heb ik gelukkig wel een digitale oplossing: als je inlogt op de website van de bibliotheek kun je je aanmelden voor de aanwinstenmail. Wel handig, dan blijf ik via de mail toch nog op de hoogte van nieuwe leuke boeken.

Dit is dus ook voorlopig mijn laatste blog. Maar in de zomer ben ik weer van de partij. Bedankt voor het lezen en ik hoop jullie weer te zien en te spreken in de zomer. Tot dan!

December 2018 - Wat gaat de tijd toch snel

Ongelofelijk: ik knipper een keer met mijn ogen en het jaar is alweer bijna om! Het heerlijk avondje van Sinterklaas staat voor de deur en het voelt als gisteren dat de kerstbomen van de gezamenlijke kerken in de bibliotheek stonden. Overigens staan zij er vanaf volgende week 8 december weer en wordt de bibliotheek in kerstsfeer omgedoopt.

Liever buiten spelen
Zo aan het einde van het jaar moet ik toch altijd weer even terugdenken aan wat er allemaal is gebeurd in 2018. Ik denk terug aan al die klanten die ik dit jaar heb gezien. Een paar springen eruit. Zo was er vlak voor de zomervakantie een jongen van een jaar of acht. Hij vroeg me eerst waar hij boeken kon vinden over een bepaald onderwerp, ik weet niet meer wat. Hij had informatie nodig voor zijn werkstuk. Op mijn vraag wanneer het af moest, zei hij “morgen”, om vervolgens te vragen of ik hem alsjeblieft wilde helpen met zijn werkstuk, want “dat scheelt weer tijd en dan kan ik weer lekker buiten spelen.” Ik heb maar vriendelijk bedankt!

Bijzonder gesprek
Of de keer dat er bij het voorlezen aan de allerkleinsten bij BoekStartPret een oma en haar kleinzoon kwamen. Ze hadden een privé-voorstelling, er waren geen andere kinderen. Tijdens het voorlezen viel ons al op dat het jongetje net iets anders reageerde. Zijn oma vertelde dat hij hoogsensitief is en niet zo goed tegen prikkels kan, maar dat ze juist wel dit soort dingen met hem doet en hij het achteraf ook heel leuk vindt. We hebben het er uitgebreid over gehad en dat zet mij ook weer aan tot nadenken over andere soorten activiteiten.

Leesplezier terug
Ik denk aan de mevrouw die heel graag e-books wilde lezen op haar e-reader. Ze was al aardig op leeftijd, maar het digitale wereldje schrok haar totaal niet af. Het lukte echter steeds niet om haar account voor e-books werkend te krijgen. Ze belde meerdere keren en kwam een paar keer langs. Uiteindelijk is het gelukt. Ze belde speciaal naar de bieb om dat te vertellen: “Ontzettend bedankt voor al jullie hulp, nu kan ik weer genieten van lezen. Ik kon de kleine letters niet meer goed zien, maar nu kan ik de letters vergroten en weer boeken lezen. Jullie hebben mijn leesplezier weer teruggeven.” Kijk, daar doen we het heel graag voor.

Heel veel lees- en kijktips
En dan denk ik aan alle korte en lange gesprekken die ik heb gehad met klanten over bepaalde boeken en dvd’s. Ik heb heel wat lees- en kijktips gekregen en mijn lees-kijk-wensenlijstje is inmiddels behoorlijk lang. Eens kijken wat ik allemaal weg kan krijgen tijdens de donkere dagen voor kerst: heerlijk met een dekentje, iets lekkers en een goed boek op de bank, ik verheug me erop! Ik wens iedereen alvast fijne feestdagen toe.

November 2018 - Boeken opruimen…

Vijftig boeken in één koffer

Mijn kleine meisje wordt binnenkort twee. Weer een mijlpaal bereikt: van baby naar dreumes en van dreumes naar peuter. Met een verjaardag voor de boeg wordt het ook weer eens tijd om haar speelgoedkast uit te mesten. Ik begin bij de boekjes. Ik heb ze eigenlijk niet opgeruimd sinds ze geboren is. Eerst maar de babyboekjes, daar kijken we eigenlijk niet meer naar. Ik kom een boekje over Bibi de Bij tegen. Eindeloos voorgelezen toen ze een keertje ziek was. Of het stoffen boekje van Dick Bruna over een schaapje, een hond en een koe. Dit boekje zat in haar BoekStartkoffertje. Eerst was het voor haar vooral een lekker boek en kon ze er heerlijk op sabbelen. Het begin van het ontdekken van boekjes, ook wel de exploratiefase genoemd. Later kreeg ze meer oog voor de inhoud. Een nieuwe fase bij het ontdekken van boekjes. Ze heeft tig keer het oor van de hond opgetild om te kijken of er iets onder zat. En iedere keer weer niets…

Dreumesboekjes
De babyboekjes zijn uitgezocht. Nu de boekjes doornemen van toen ze wat ouder was. Ik zie boekjes met dierengeluiden en boeken met flapjes . Sommige boekjes zijn letterlijk stukgelezen. Alleen maar goed, dan zijn ze goed gebruikt. Ah, daar kom ik mijn persoonlijke favoriet tegen, het boek ‘Nog even achter mijn oortjes kriebelen’. Het is een boek over een klein konijn, dat we samen naar bed moesten brengen. Een fantastisch interactief boekje van Jörg Mühle. Als mijn dochter in haar handjes klapte, had het kleine konijn op de volgende bladzijde de pyjama aan. Het leek wel tovenarij! Iedere avond gaf ze klein konijn een kusje voor het slapen gaan en mocht ze op het lichtknopje in het boek drukken. Een ideaal boek voor bij het naar bed brengen-ritueel.

Bijna-peuter boeken
Bovenop liggen de boeken die ze nu ‘leest’. Op dit moment zitten we volop in het boek ‘We hebben er een geitje bij’ van Marjet Huibers. Mijn dochter heeft dit boek zelf uitgekozen in de bibliotheek. Ze herkent alle beestjes uit het boek en zelfs de verschillende vogelsoorten kent ze al. En af en toe zegt ze letterlijk de tekst mee. Ze is nu in de fase beland dat ze door heeft dat er een begin en eind aan een boek zit. Ik kan ook niet meer even snel een paar bladzijden overslaan, want dat heeft ze direct door en dan krijg ik de wind van voren! ‘Toute mama!’ klinkt het dan.

Verschillende fasen in de leesontwikkeling van baby’s
Als een kersverse ouder de baby in komt schrijven bij de bibliotheek en het BoekStartkoffertje op komt halen, dan probeer ik ze ook mee te nemen in de verschillende fasen van het ontdekken van de boekjes en welk boekje past bij de verschillende fasen. Soms horen ouders voor het eerst dat je al kunt beginnen met zwart-wit boekjes laten zien aan je baby als die nog maar twee of drie maanden is.
Het opruimen is klaar. Ik mijmer vast vooruit; wat zal ze allemaal in haar volgende jaar gaan leren? En nog leuker, welke boekjes passen daar bij die haar voorbereiden op alle grote en kleine avonturen die haar nog te wachten staan? Ik verheug me daar op. Op het opruimen daarentegen…
P.S: ouders die nog een waardebon van BoekStart thuis hebben liggen en hun kindje (tot 1.5 jaar) nog niet lid hebben gemaakt van de bieb, opgelet! BoekStart bestaat dit jaar tien jaar en dat vieren we in bibliotheek Velsen graag mee! In één van de koffertjes zit een gouden wikkel verstopt. Deze gouden wikkel is goed voor een leuk verrassingspakket.

Oktober 2018 - Op vakantie

Vijftig boeken in één koffer
Ik ga op vakantie en ik neem mee… 50 boeken! En dat past, met al mijn andere spullen, in één koffer. Hoe kan dat? Speciaal voor de vakanties heb ik een paar jaar geleden een e-reader aangeschaft. Het duurde even voordat ik daar op over wilde stappen. Ik ben namelijk zo’n persoon die niet op het einde van het boek kan wachten en dus al na een paar hoofdstukken naar de laatste bladzijde gaat om te lezen hoe het afloopt. Zonde? Nee, ik blijf het boek spannend en leuk genoeg vinden om daarna weer het hoofdstuk op te zoeken waar ik ben gebleven. Ik kan er niets aan doen, ik ben gewoon té nieuwsgierig naar het einde.

E-books en de bibliotheek
Toen we een aantal jaren geleden op reis gingen en ik zo weinig mogelijk spullen op mijn rug wilde sjouwen, ben ik toch overstag gegaan en heb ik een e-reader aangeschaft. Nu ben ik er blij mee. Een goed boek om door te bladeren (lees: het einde al opzoeken voordat ik goed en wel ben begonnen in het boek) vind ik nog steeds het prettigst. Maar het is een fijn alternatief voor een lichte vakantietas. Of voor het slapen gaan. Scheelt weer een dik boek op je hoofd als je met boek en al in slaap valt…
Het fijne van lid zijn bij de bibliotheek is dat ik ook gelijk e-books kunt lenen, zonder dat daar extra kosten aan verbonden zijn. Dit gaat via de online bibliotheek, een onderdeel van de Koninklijke Bibliotheek. Via de online bibliotheek kun je ook luisterboeken downloaden en korte online cursussen volgen, zoals een computer- of een taalcursus. Je kunt dit ook allemaal op je tablet of computer doen.

Inloopspreekuur digitale bibliotheek
Toch is het niet altijd even gemakkelijk om voor de eerste keer een boek of cursus te downloaden. Dat merkten we toen we in de zomer veel vragen hierover kregen. Daarom organiseren we sinds eind september een gratis inloopspreekuur, iedere maandagmiddag van 14.00 uur tot 15.00 uur. Klanten kunnen met al hun vragen terecht bij Erik, één van onze vele topvrijwilligers waar we heel blij mee zijn. En niet alleen over de online bibliotheek, maar ook met vragen over onze website of de app van de bibliotheek. Dus eigenlijk over al onze digitale diensten die we aanbieden. Met enthousiasme helpt hij onze klanten graag.
Ik ga weer verder met mijn tas inpakken. Gelukkig nu meer ruimte voor een extra paar schoenen en mijn favoriete zomerjurkje. Leve de e-reader…

September 2018 - Lekker klooien

“Het is weer voorbij die mooie zomer. Die zomer die begon zo wat in mei”, zong Gerard Cox ooit. En inderdaad, het is alweer september en de vakantieperiode is ten einde. Dat is ook te merken in de bibliotheek. Langzamerhand wordt het steeds drukker en de eerste activiteiten in de bibliotheek beginnen weer.
Toch lag niet alles stil wat betreft activiteiten. In de vakantie hadden we een leuke actie voor kinderen, namelijk ‘klooien met kinderboeken’. Het ‘klooien’ bestond uit het maken van opdrachten, die op een aantal uitgekozen boeken waren geplakt. Zo was er een opdracht om een verrekijker te maken bij het boek ‘Aapjes kijken’ en moest je je beste goocheltruc laten zien bij het boek ‘Konijnen goochel je niet terug’. Als je het boek had gelezen en de opdracht had gemaakt, dan kon je een stempel verdienen. Bij een volle stempelkaart mochten de kinderen een cadeautje grabbelen.

Kunstwerken

Ik heb een paar mooie kunstwerken voorbij zien komen. Zo maakte een meisje van 8 een prachtige tekening van een geit bij het boek ‘Oma ontsnapt’ en zag ik een mooi getekende robot voorbij komen, die uit het boek ‘Botje en co’ kwam. Alle energie en tijd die de kinderen erin hebben gestoken om mooie dingen te maken, leuk om te zien! En niet geheel onbelangrijk: ze zijn door blijven lezen in de vakantie. Dat was de opzet van de actie. Een tijd geleden las ik een onderzoek waaruit bleek dat kinderen steeds minder lezen. Vooral jongvolwassenen. Dat is zo zonde. Met een boek kun je je even helemaal in je eigen wereld terugtrekken. Het prikkelt de fantasie en is ook nog eens heel goed voor de taalontwikkeling. Hopelijk volgend jaar weer een dergelijke leuke actie met nog meer mooie kunstwerken.

Bianca en Snelle Jelle

Ik vond het als kind heerlijk om te lezen. Ik ging helemaal in de verhalen op. Vooral de boekjes van Bianca. Dat ging over een meisje dat heel goed kon paardrijden en met haar paardrij-vriendinnen heel wat spannende paardenavonturen beleefde. Dat wilde ik ook! En dat terwijl ik ‘in het echt’ helemaal niets met paarden heb. Of de boeken van Snelle Jelle. Dat ging over een jongen die goed kon voetballen. Als ik die boekjes las, waande ik me voor even een topvoetballer. En dat terwijl ik, op z’n zachtst gezegd, niet echt balgevoel heb… Laatst kwam ik deze boeken tegen in de bibliotheek. Voor mij even terug in mijn kindertijd. Ik ben benieuwd of de kinderen van nu dat ook zullen zeggen over tig jaar tijd als ze hun favoriete boeken van vroeger weer terug zien.
Binnenkort worden de kunstwerken van de actie ‘klooien met kinderboeken’ tentoongesteld in de bibliotheek. Komt dat zien! En werp dan vooral nog een blik op de kinderboeken, wie weet zie je nog oude boeken terug uit de kindertijd!

Augustus 2018 - Samen (digi)sterker

De computer en internet. Voor mij dagelijkse kost en net zo vanzelfsprekend als de vaatwasmachine en de droger. Kan ik ook niet meer zonder. Dat het voor veel mensen niet zo vanzelfsprekend is kwam ik achter toen ik in maart de cursus Digisterker mede mocht organiseren. In deze cursus leren de deelnemers alles over het gebruik van Internet. Uiteraard wordt er ook uitgebreid stilgestaan bij de veiligheid. Je kunt zoveel met Internet, maar het is wel handig als je weet hoe het (veilig) moet. Dat er nog veel over valt te leren bleek wel uit het aantal aanmeldingen: de eerste aanmeldingen stroomden al snel binnen en de groep zat helemaal vol.

Kans

Voorafgaand aan deze cursus tijdens de intake ontmoette ik een exotische dame. Algauw hadden we het over haar motivatie om mee te doen aan de cursus. Ze vertelde me dat haar zoon haar had aangespoord om nu toch echt meer zelf met de computer te gaan doen. Vroeger deed haar man het werk op de computer, maar sinds zijn overlijden moet ze het zelf doen. Ze is hier niet geboren. Toen ze hier kwam heeft ze het pittig gehad, maar ze is o zo dankbaar voor de kansen die ze hier nu krijgt. Zo ook de computercursus Digisterker die we aanbieden. Ze wil zo graag leren, maar kan wel een steuntje in de rug gebruiken. Ik heb een halfuur uitgetrokken voor de intake, maar dit wordt wel het dubbele. Het is eigenlijk tijd voor lunch, maar met liefde geef ik voor dit soort gesprekken mijn pauze op.

Training

Tijdens één van de lessen kom ik een uur meedraaien. Negen deelnemers luisteren vol aandacht naar de trainers en gaan daarna zelf aan de slag. Ze oefenen met hun DigiD en weten inmiddels hoe ze bijvoorbeeld hun verhuizing online kunnen doorgeven aan de gemeente. Mooi om te zien dat ze er helemaal voor gaan. Na afloop maak ik een praatje met de exotische dame. Ze is heel blij dat ze deelneemt aan de cursus, het geeft haar meer zelfvertrouwen. Ze is nu veel minder angstig dat ze iets verkeerds doet op de computer. Mooi, het doel van de cursus is voor haar bereikt.

Certificaat

Na vier lessen zie ik een foto van de groep terug. Een stralende exotische dame staat op de foto met haar certificaat. Later krijg ik nog een mailtje van haar, helemaal zelf gelukt met versturen. Ze is trots en ik… ik ook!
Na de zomer gaan we weer starten met nieuwe cursussen Ik kijk al uit naar de intakegesprekken , benieuwd welke mooie verhalen ik weer mag horen.

Juli 2018 - Lezen is een ruim begrip

“Boekje, boekje!” Mijn kleine meisje van 1.5 jaar laat me duidelijk weten wat ze wil. Een boekje lezen… voor de zoveelste keer vandaag. Ik zucht, ik zit net zelf met een boek op de bank in het zonnetje. Vooruit dan maar, dat koppie van haar kan ik ook niet weigeren. Ze kijkt zo intensief naar de plaatjes en gaat op in het verhaaltje over een tijger die slaapt en waar de andere dieren langs moeten zonder dat de tijger wakker wordt… samen helpen we de dieren voorbij de tijger door de tijger in slaap te wiegen en te aaien over de neus.

Eigenlijk moet ik blij zijn met alle boekjes die ze met me wil lezen. Voorlezen doen we al vanaf de tijd dat ze een baby was. Ook voor mij was het als kind al vanzelfsprekend om voor te worden gelezen, maar in veel gezinnen wordt dit niet of nauwelijks gedaan. Dat is jammer: naast dat het gezellig is, is het ook heel goed voor de ontwikkeling van de woordenschat. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat kinderen die op jonge leeftijd (en je kunt niet vroeg genoeg beginnen) worden voorgelezen een voorsprong hebben met taal bij het begin van de basisschool. En dat is weer heel goed voor de algemene ontwikkeling.

Aan het einde van de dag, na een middag spelen, zit ze op de bank en leest ze helemaal ‘zelf’ een boek. Het grote boek op haar knietjes. Weliswaar op de kop, maar toch. Blij bedenk ik me dat ik nu ook tijd heb om mijn boek te gaan lezen, wie weet kan ik nu eindelijk het spannende einde uitlezen. Maar waar is mijn boek? Ik kijk nog eens en zie dan pas dat m’n dochter mijn boek ‘leest’! Het einde van mijn boek blijft dus nog even spannend…