Blog Judith

Judith zit te lezen in de Bibliotheek

Ik ben Judith en sinds augustus 2017 ben ik met veel plezier in de bibliotheek aan het werk als bibliotheekadviseur. In mijn maandelijkse blog neem ik jullie mee in mijn belevenissen in en om de bibliotheek.

September 2018

Lekker ‘klooien’

“Het is weer voorbij die mooie zomer. Die zomer die begon zo wat in mei”, zong Gerard Cox ooit. En inderdaad, het is alweer september en de vakantieperiode is ten einde. Dat is ook te merken in de bibliotheek. Langzamerhand wordt het steeds drukker en de eerste activiteiten in de bibliotheek beginnen weer.
Toch lag niet alles stil wat betreft activiteiten. In de vakantie hadden we een leuke actie voor kinderen, namelijk ‘klooien met kinderboeken’. Het ‘klooien’ bestond uit het maken van opdrachten, die op een aantal uitgekozen boeken waren geplakt. Zo was er een opdracht om een verrekijker te maken bij het boek ‘Aapjes kijken’ en moest je je beste goocheltruc laten zien bij het boek ‘Konijnen goochel je niet terug’. Als je het boek had gelezen en de opdracht had gemaakt, dan kon je een stempel verdienen. Bij een volle stempelkaart mochten de kinderen een cadeautje grabbelen.

Kunstwerken

Ik heb een paar mooie kunstwerken voorbij zien komen. Zo maakte een meisje van 8 een prachtige tekening van een geit bij het boek ‘Oma ontsnapt’ en zag ik een mooi getekende robot voorbij komen, die uit het boek ‘Botje en co’ kwam. Alle energie en tijd die de kinderen erin hebben gestoken om mooie dingen te maken, leuk om te zien! En niet geheel onbelangrijk: ze zijn door blijven lezen in de vakantie. Dat was de opzet van de actie. Een tijd geleden las ik een onderzoek waaruit bleek dat kinderen steeds minder lezen. Vooral jongvolwassenen. Dat is zo zonde. Met een boek kun je je even helemaal in je eigen wereld terugtrekken. Het prikkelt de fantasie en is ook nog eens heel goed voor de taalontwikkeling. Hopelijk volgend jaar weer een dergelijke leuke actie met nog meer mooie kunstwerken.

Bianca en Snelle Jelle

Ik vond het als kind heerlijk om te lezen. Ik ging helemaal in de verhalen op. Vooral de boekjes van Bianca. Dat ging over een meisje dat heel goed kon paardrijden en met haar paardrij-vriendinnen heel wat spannende paardenavonturen beleefde. Dat wilde ik ook! En dat terwijl ik ‘in het echt’ helemaal niets met paarden heb. Of de boeken van Snelle Jelle. Dat ging over een jongen die goed kon voetballen. Als ik die boekjes las, waande ik me voor even een topvoetballer. En dat terwijl ik, op z’n zachtst gezegd, niet echt balgevoel heb… Laatst kwam ik deze boeken tegen in de bibliotheek. Voor mij even terug in mijn kindertijd. Ik ben benieuwd of de kinderen van nu dat ook zullen zeggen over tig jaar tijd als ze hun favoriete boeken van vroeger weer terug zien.
Binnenkort worden de kunstwerken van de actie ‘klooien met kinderboeken’ tentoongesteld in de bibliotheek. Komt dat zien! En werp dan vooral nog een blik op de kinderboeken, wie weet zie je nog oude boeken terug uit de kindertijd!

 

Augustus 2018 - Samen (digi)sterker

De computer en internet. Voor mij dagelijkse kost en net zo vanzelfsprekend als de vaatwasmachine en de droger. Kan ik ook niet meer zonder. Dat het voor veel mensen niet zo vanzelfsprekend is kwam ik achter toen ik in maart de cursus Digisterker mede mocht organiseren. In deze cursus leren de deelnemers alles over het gebruik van Internet. Uiteraard wordt er ook uitgebreid stilgestaan bij de veiligheid. Je kunt zoveel met Internet, maar het is wel handig als je weet hoe het (veilig) moet. Dat er nog veel over valt te leren bleek wel uit het aantal aanmeldingen: de eerste aanmeldingen stroomden al snel binnen en de groep zat helemaal vol.

Kans

Voorafgaand aan deze cursus tijdens de intake ontmoette ik een exotische dame. Algauw hadden we het over haar motivatie om mee te doen aan de cursus. Ze vertelde me dat haar zoon haar had aangespoord om nu toch echt meer zelf met de computer te gaan doen. Vroeger deed haar man het werk op de computer, maar sinds zijn overlijden moet ze het zelf doen. Ze is hier niet geboren. Toen ze hier kwam heeft ze het pittig gehad, maar ze is o zo dankbaar voor de kansen die ze hier nu krijgt. Zo ook de computercursus Digisterker die we aanbieden. Ze wil zo graag leren, maar kan wel een steuntje in de rug gebruiken. Ik heb een halfuur uitgetrokken voor de intake, maar dit wordt wel het dubbele. Het is eigenlijk tijd voor lunch, maar met liefde geef ik voor dit soort gesprekken mijn pauze op.

Training

Tijdens één van de lessen kom ik een uur meedraaien. Negen deelnemers luisteren vol aandacht naar de trainers en gaan daarna zelf aan de slag. Ze oefenen met hun DigiD en weten inmiddels hoe ze bijvoorbeeld hun verhuizing online kunnen doorgeven aan de gemeente. Mooi om te zien dat ze er helemaal voor gaan. Na afloop maak ik een praatje met de exotische dame. Ze is heel blij dat ze deelneemt aan de cursus, het geeft haar meer zelfvertrouwen. Ze is nu veel minder angstig dat ze iets verkeerds doet op de computer. Mooi, het doel van de cursus is voor haar bereikt.

Certificaat

Na vier lessen zie ik een foto van de groep terug. Een stralende exotische dame staat op de foto met haar certificaat. Later krijg ik nog een mailtje van haar, helemaal zelf gelukt met versturen. Ze is trots en ik… ik ook!
Na de zomer gaan we weer starten met nieuwe cursussen Ik kijk al uit naar de intakegesprekken , benieuwd welke mooie verhalen ik weer mag horen.

 

Juli 2018 - Lezen is een ruim begrip

“Boekje, boekje!” Mijn kleine meisje van 1.5 jaar laat me duidelijk weten wat ze wil. Een boekje lezen… voor de zoveelste keer vandaag. Ik zucht, ik zit net zelf met een boek op de bank in het zonnetje. Vooruit dan maar, dat koppie van haar kan ik ook niet weigeren. Ze kijkt zo intensief naar de plaatjes en gaat op in het verhaaltje over een tijger die slaapt en waar de andere dieren langs moeten zonder dat de tijger wakker wordt… samen helpen we de dieren voorbij de tijger door de tijger in slaap te wiegen en te aaien over de neus.

Eigenlijk moet ik blij zijn met alle boekjes die ze met me wil lezen. Voorlezen doen we al vanaf de tijd dat ze een baby was. Ook voor mij was het als kind al vanzelfsprekend om voor te worden gelezen, maar in veel gezinnen wordt dit niet of nauwelijks gedaan. Dat is jammer: naast dat het gezellig is, is het ook heel goed voor de ontwikkeling van de woordenschat. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat kinderen die op jonge leeftijd (en je kunt niet vroeg genoeg beginnen) worden voorgelezen een voorsprong hebben met taal bij het begin van de basisschool. En dat is weer heel goed voor de algemene ontwikkeling.

Aan het einde van de dag, na een middag spelen, zit ze op de bank en leest ze helemaal ‘zelf’ een boek. Het grote boek op haar knietjes. Weliswaar op de kop, maar toch. Blij bedenk ik me dat ik nu ook tijd heb om mijn boek te gaan lezen, wie weet kan ik nu eindelijk het spannende einde uitlezen. Maar waar is mijn boek? Ik kijk nog eens en zie dan pas dat m’n dochter mijn boek ‘leest’! Het einde van mijn boek blijft dus nog even spannend…