algemeen vreemd. Echter, zo aan het einde van het jaar – een tijd van terugkijken en overdenken – krijgen emoties wat meer de overhand. Hierbij een klein inkijkje in het gevoelsleven van een Velsense bibliotheekdirecteur.

Sinds tweeënhalf jaar woon ik in IJmuiden en ik werk nu zeven maanden bij de bieb. Kort na mijn aanstelling kreeg ik te maken met aangekondigde bezuinigingen en werd ik gedwongen om een strijdplan voor de toekomst te maken. Waar ik al snel achterkwam, was dat we krachten moeten bundelen, samenwerkingspartners zoeken. Omdat ik al een beetje in Velsen ingeburgerd was, lag het voor de hand om lokale organisaties te benaderen. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik de afgelopen maanden met open armen ben ontvangen door Velsense instellingen: bij de cultuurbedrijven, welzijnsinstellingen, lokale media, woningcorporaties en niet in de laatste plaats de politiek. Je zou er bijna sentimenteel van worden…

Tot mijn achttiende groeide ik op in een klein dorpje in de Betuwe. Ik kon toen niet wachten om te gaan studeren in de grote stad, het werd Amsterdam. Ook daar heb ik achttien jaar gewoond. Na de soms beklemmende sfeer van een kleine gemeenschap genoot ik van de anonimiteit van de grote stad. Het besluit om in IJmuiden te gaan wonen maakte wel wat angsten in mij los: zou ik in zo’n aanzienlijk kleinere provinciestad wel kunnen gedijen? Ik moet nu zeggen dat het antwoord daarop volmondig JA is.

Mijn versnelde inburgeringproces heb ik vooral te danken aan bovengenoemde lokale contacten in mijn werk. Als voorlopig hoogtepunt beschouw ik het half uurtje borrelen met de burgermeester, tijdens een stakeholders meeting van Velsense woningcorporaties. Ik bespeurde bij hem toen een gedeelde passie voor de toekomst van Velsen, waardoor ik nog meer inspiratie kreeg voor mijn werk in onze uitdagende gemeente. Je zou er bijna sentimenteel van worden…

Tot slot, ik heb weleens gezegd: IJmuiden is liefde op het tweede gezicht. Daar blijf ik bij, maar ondanks dat kan ik nu ook zeggen: ich bin ein Velsenaar!

Martijn Mewe is sinds mei 2011 directeur bij Bibliotheek Velsen. Via dit bieblog beschrijft hij z’n verwondering over de wereld in het algemeen en die van de bibliotheek in het bijzonder.